Modemy powstały jako rodzaj dalekopisu, korzystającego ze zwykłych linii telefonicznych. W późnych latach 50-tych, firma AT&T wyprodukowała pierwszy komercyjny modem, który wszedł do masowej produkcji. Nazywał się Digital subset i łączył komputery SAGE w całych Stanach Zjednoczonych. Przesyłał dane z szybkością 110 bit/s.

W 1962 roku AT&T wprowadziło modem Bell 103 Data Phone, który wyznaczył standardy dla 300-bodowych (w przybliżeniu 300 bit/s) modemów dwukierunkowych. Aż do roku 1984, AT&T utrzymywało monopol na systemy telefoniczne w USA, co ograniczyło nieco innowacje w tym kierunku. W roku 1968 decyzja w sprawie urządzenia Carterfone, w ograniczonym stopniu, otworzyła rynek dla innych urządzeń telefonicznych.

Połączenie akustyczne i pierwsze modemy PC

W czasie monopolu telefonicznego, tylko AT&T miało prawo łączyć urządzenia elektronicznego bezpośrednio do sieci telefonicznej. Firmy obeszły te restrykcje, wymyślając łącznik akustyczny - połączenie radia lub modemu do systemu telefonicznego przez specjalne widełki, na których użytkownik umieszczał słuchawkę telefonu.

Po roku 1968, kilka firm zaczęło produkcję i sprzedaż modemów. Jednym z najbardziej znaczących był z pewnością Hayes 80-103A, 300-bodowy modem kompatybilny z Bellem 103A, który w historii zapisał się jako pierwszy modem dla komputera osobistego PC. Dale Heatherington i Dennis C. Hayes zaprojektowali go dla komputerów, takich jak Altair 8800 i IMSAI 8080.

Pierwszy SmartModem i modemy wczesnych komputerów PC

W roku 1981 D.C. Hayes Associates wprowadziło swój nowatorski Hayes Stack SmartModem. 300-bodowy modem był pierwszym, który integrował swój własny zestaw poleceń. Używając serii ciągów ASCII wysyłanych do modemu poprzez port szeregowy RS-232, użytkownik mógł rozpocząć autowybieranie, odpowiadać, rozłączać się itd. Wcześniej wszystko to trzeba było robić ręcznie - łączyć, nasłuchiwać odpowiedzi w słuchawce i dopiero wtedy podłączać modem.

Modemy dla pierwszych komputerów osobistych późnych lat 70-tych i początków lat osiemdziesiątych, były miksem połączenia bezpośredniego (w którym użytkownik podłączał linię telefoniczną wprost do modemu) i modeli akustycznych. Niektóre kopiowały nowoczesny zestaw poleceń Hayesa, inne były klonami starej technologii z Bella 103A i wymagały ręcznego łączenia. Szybkość modemu w tamtych czasach sięgała 1200 bit/s.