Sirota prowadzi badania pracowników na całym świecie, w firmach różnej wielkości i z różnych branż od kilkudziesięciu lat. W latach 2007-2009 kilka wskaźników, które stale są poddawane analizie, poprawiło się. Były to m.in. poprawa efektywności procesu podejmowania decyzji, polityka informacyjna firm wobec pracowników, zbieranie opinii i pomysłów pracowników (61% wobec 53%). Większy odsetek pracowników czuje się częścią zespołu (75%, wzrost o 7 punktów proc.), firmy lepiej sobie radzą z planowaniem (60%, wzrost o 5 pkt. proc.), efektywniej pracują (61%, wzrost o 5 pkt. proc.) i dążą do doskonałości (79%).

Żeby poradzić sobie ze skutkami recesji wiele firm prowadziło specjalne spotkania, wprowadzało nowe plany komunikacji, kładło nacisk na zwiększenie produktywności i koncentrowało się na poprawie procesów produkcji. Te wysiłki, zdaniem ekspertów z Sirota, miały pozytywny wpływ na postawy pracowników.

Amerykański Departament Pracy potwierdza te spostrzeżenia: od I kw. 2009 r. do I kw. 2010 r. wydajność pracowników wzrosła o 6,1%.

Jednak wiele wskaźników w omawianym okresie spadło. Pogorszyła się m.in. znajomość potrzeb konsumentów, umiejętność szybkiego odpowiadania na zmiany potrzeb klientów, pracownicy uznali także, że mają mniejsze możliwości uczenia się i rozwoju zawodowego. Mniejszy niż w poprzednich latach odsetek ankietowanych uznał, że ich menedżer jest jednocześnie trenerem bądź mentorem i pomaga poprawić wyniki pracy. Zmniejszyło się również poczucie bezpieczeństwa w pracy.

Pracownicy narzekali, że nie znają kierunku, w jakim podąża firma i nie są informowani na temat jej kondycji. Według ekspertów Siroty, alarmujące jest postrzeganie przez pracowników jakości obsługi klientów. Jeśli oni zauważyli, że poziom spadł, to klienci prawdopodobnie doszli do podobnych wniosków. Spadły także trzy podstawowe czynniki powstrzymujące ludzi przed chęcią zmiany pracy: pewność zatrudnienia, możliwość rozwoju i wsparcie ze strony kadry menedżerskiej.

W czasach kryzysu wielu pracowników cieszyło się, że mają pracę i nie chciało jej zmieniać. Jednak gdy stan gospodarki się poprawi, mogą chcieć poszukać nowej posady.

Co ciekawe, okazuje się, że podczas recesji czynniki takie jak zaangażowanie, satysfakcja z pracy, równowaga między życiem osobistym i zawodowym pozostały relatywnie niezmienione. Wielu pracowników musiało pracować ciężej, obawiając się o utratę pracy, więc te wyniki mogą wydawać się zaskakujące. Jednak warto pamiętać o teorii społecznego porównania, według której porównujemy się z innymi przy formułowaniu naszych opinii i określaniu postaw. Gdy wiele osób traci pracę, domy i fundusze emerytalne, co miało miejsce w USA podczas recesji, jesteśmy zadowoleni, że mamy zatrudnienie i możliwość zarabiania, nawet jeśli pochłania to więcej czasu i wysiłku niż dawniej.