Cisco zaakcentowało swą obecność na rynku radiowych urządzeń dostępowych WiMAX (stacje bazowe, kontrolery) wraz z przejęciem w 2007 roku firmy Navini Networks. Przedstawiciele koncernu twierdzili wówczas, że widzą potencjał w mobilnej wersji WiMAX, szczególnie na terenach trudno dostępnych dla operatorów tradycyjnych sieci komórkowych.

Stosunkowo wolny rozwój sieci WiMAX (wyjątkiem jest tu budowa narodowej sieci w USA), opóźnienia w certyfikacji urządzeń ich niewielka podaż spowodowały, że w ciągu tych trzech lat rynek telekomunikacji bezprzewodowej mocno zmienił się na niekorzyść tej technologii. Wielu globalnych dostawców takich, jak Alcatel-Lucent, Ericsson czy Nokia Siemens Networks zwróciło się ku konkurencyjnemu wobec WiMAX rozwiązaniu LTE (Long Term Evolution). Ten prekursor sieci komórkowych czwartej generacji zyskał już szeroką akceptację wśród operatorów (m.in. Verizon Wireless, AT&T, Telefonica, T-Mobile).

Rezygnacja Cisco z produkcji osprzętu radiowego WiMAX nie zdziwiła analityków i specjalistów rynku telekomunikacyjnego. Mimo przejęcia Navini Networks, Cisco nie stało się liczącym graczem wśród dostawców urządzeń RAN dla sieci 802.16e i przegrywało w konkurencji z Motorolą czy Huawei. Koncern pozostał jednak głównym producentem rozwiązań IP dla operatorów, zarówno tych inwestujących w sieci WiMAX, jak i LTE. Cisco jest największym dostawcą IP przy budowie, wspomnianej już, dużej sieci WiMAX w USA.

Nie należy zapominać także o ubiegłorocznym przejęciu przez Cisco firmy Starent Networks, znaczącego producenta rozwiązań IP, bram dostępowych i urządzeń umożliwiających współpracę wielu sieci komórkowych i bezprzewodowych (GSM/UMTS/HSPA, CDMA2000, LTE/WiMAX, WLAN) z sieciami pakietowymi. Dzięki tej akwizycji pozycja koncernu na rynku nowoczesnych technologii komunikacyjnych dodatkowo się umocni.

Czytaj też:
Cisco wchodzi w WiMAX za 330 mln USD
W USA rusza budowa ogólnokrajowej sieci WiMAXCisco idzie na duże zakupy