Z natury rzeczy, pracodawca nie weryfikuje drobiazgowo wszystkich źródeł, do których sięgają jego podwładni przy realizacji projektów. Jego zainteresowanie skupia się głównie na efekcie finalnym. Zamawiającego, z kolei, nie interesuje zazwyczaj sam proces organizacyjny przyjęty przez wykonawcę. Prowadzi to do sytuacji, w której pracodawca nie musi być świadomy wszystkich "składników" realizowanego projektu. Może to być kłopotliwe w razie naruszenia przez pracowników praw autorskich osób trzecich. Stosownie do przepisów ustawy z 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych [art. 79], w przypadku naruszenia majątkowych praw autorskich istnieje możliwość żądania: zaniechania naruszenia; usunięcia skutków naruszenia; naprawienia wyrządzonej szkody: na zasadach ogólnych albo poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej dwukrotności lub trzykrotności [w przypadku zawinionego naruszenia] stosownego wynagrodzenia.

Wspomniane "stosowne wynagrodzenie" w zależności od przedmiotu sporu może przybierać różnorakie wysokości. W świetle praktyki sądowej, większych wątpliwości nie budzi uznanie, że chodzi o taką kwotę, jaką uzyskałby autor, gdyby naruszający jego prawa zawarł z nim umowę przewidującą możliwość korzystania z utworu w zakresie, w jakim doszło do bezprawnej ingerencji w uprawnienia twórcy. Jeśli mamy do czynienia ze sporem sądowym, wspomnianą wysokość określa się na chwilę zamknięcia rozprawy.

Więcej o konsekwencjach naruszenia praw autorskich na Computerworld.pl.