Podejżewam, że na razie zabawka jest bardzo niebezpieczna dla prawdziwego inwalidy, a nawet po zużyciu kolejnej partii grantów nadal będzie bywała niebezpeiczna, np. gdy prawdziwy inwalida nieco się zdenerwuje lub przestraszy lub po prostu skupi myśli na np. zaprzestaniu myślenia o czymś o czym mu zakazali myśleć podczas sterowania tym wózkiem (zwykle b.tródno jest przestać myśleć o czymś na życzenie gdy zaistniały pewne powody). To może też być np. nowy sposób fingowania samobójstw u inwalidów. Niemniej jednak jako badania tylko poznawcze całkiem fajne.

Za kilka lat toto moze naprawde ulatwic zycie niepelnosprawnym. Tyle ze niestety tylko najbogatszym. A sama technologia na pewno znajdzie także inne zastosowania.

Z głowy jak z głowy - mogą być i zapewne będą problemy. Ale wyobraźcie sobie drugi etap - pobieranie impulsów z rdzenia kręgowego, tuż nad miejscem uszkodzenia. Przecież wówczas "wizualizacja" ruchu nogami do przodu spowoduje jechanie do przodu, do tyłu to do tyłu itd. I dobrze skalibrowany sprawi, że beznogi człowiek będzie się poruszał równie odruchowo, jak zdrowy. Przeca to jest naprawdę dobra idea.

A w dalszej przyszłości można połączyć system (zminiaturyzowany, dopracowany) ze sztucznymi kończynami dla ludzi po amputacjach. Np zrobotyzowana dłoń sterowana przy pomocy myśli? To już całkiem możliwa wizja. I robot.