Podstawą oskarżenia były dowody zdobyte przez antypiracką organizację APB - jej pracownik, korzystając z programu Direct Connect, pobrał od oskarżonego listę plików udostępnionych przez niego w Internecie. Znaleziono na niej materiały chronione prawem autorskim - m.in. wspomniany wyżej film. Później od operatora internetowego uzyskano personalia owego internauty - dzięki temu można było przygotować akt oskarżenia.

Bawer początkowo przyznał się do winy, ale później odwołał swoje zeznania i tłumaczył, że nigdy nie udostępnił filmu. Obrońcy Szweda sugerowali, że ktoś mógł nielegalnie skorzystać z jego niezabezpieczonej sieci Wi-Fi - sądu jednak to tłumaczenie nie przekonało. Oskarżonego uznano winnym zarzucanych mu czynów i skazano go na grzywnę w wysokości 16 tys. koron. Tym samym Bawer stał się pierwszą osobą, skazaną w Szwecji za udostępnienie plików w sieci P2P.

Andreas Bawer złożył jednak apelację i sprawę ponownie rozpatrzył sąd apelacyjny. Ten uznał, iż przedstawione przez APB dowody nie są wystarczające, by oskarżonego uznać za winnego nielegalnego dystrybuowania filmu w Internecie - dlatego też został on uniewinniony.